About Me

My photo
I'm just a simple girl, happy go lucky and also a very, very good listener... I'm good at hiding my true emotions, that's why you'll never know when I'm sad.. :)

Tinggalkan Jejak Korang Kat Bawah Ni

Ha... Sila² La Tinggalkan Jejak Korang Kat Bawaaaaahhhh Sekali Page Ini Ye.. Senang Saya Nak Terjah Korang Balik... Kalau Sudi, Boleh Jadi Follower Saya... Kalau Tak Mau Pun Tak Ape.. Terima Kasih Sbb Sudi Singgah Yer.. Singgah² La Lagi Lenkali.. ^_^ ♥

Thursday, May 28, 2015

Al-Fatihah

Assalamualaikum!

Apa khabar semuanya? Emm dah lama tak bukak blog, baru hari ni tergerak nak membelek2 sambil blogwalking.. baca2 balik post2 lama, terjumpa post pasal arwah ayah buat angiogram kat IJN Januari lepas..

Untuk pengetahuan semua, arwah ayah saya telah kembali ke rahmatullah pada 26 April 2015 lepas.  26 Mei lalu genaplah sebulan arwah ayah pergi meninggalkan kami..

To be honest, I'm not that close dengan arwah ayah, tapi masa kecik2 dulu memang close la sebab saya anak bongsu, mana2 parents pegi mesti bawak saya.  Dolu2 naik motor aje, mane ade kereta.. =)

Tapi, yalah kan, mak ayah kandung kita jugak.  Apa pun yang terjadi, tetap terkesan dalam hati.  Kalau demam pun kita dah rasa tak senang hati.  Apatah lagi bila pergi tak kembali lagi.  Ambil masa jugak la nak stabilkan emosi..

Sedar tak sedar, dah sebulan masa berlalu.  Masih terkesan dalam hati ni dan terbayang2 saat2 terakhir arwah ayah sebelum menghembuskan nafas terakhir depan mata sendiri.  Kalau anak2 rasa begini, macam mana pulak la perasaan mak saya, isteri ayah sendiri kan.. Hmm..

Apa pun, alhamdulillah sebab di saat2 terakhir ni, kami adik beradik memang kerap balik jenguk mak ayah.. jadi saya takde la rasa terkilan sangat. Sedih, memang sedih, sape yang tak sedih kan..

Sekarang ni, tinggal jaga mak.  Semoga mak terus sihat.

Al-Fatihah buat arwah ayah.



Wassalam.



 Thanx for reading this entry! ^_^


 

Wednesday, February 18, 2015

Grateful

Assalamualaikum!

Hi, how are you guys? I spent some time reading through my old posts and somehow I feel like writing something today.. just something random that came through my mind this morning..

Since it's Wednesday, and I really missed English day (Wednesday is English day during my school time), I'll try to use as much English as I can in this post (of course I'll use some BM since I like rojaking my post haha.. is rojaking even a word..pfffttt)

My lovely Nukman is 1 year plus now, and I just realized how time flies.  It feels like I just gave birth to Nukman yesterday, and now he's walking on his own.  Now I understand why most parents doesn't want their child to grow up too fast.  They're adorable when they're babies, not that they're not adorable when they're bigger. LOL.

And when I think of Nukman, I think about my understanding, caring, dependable husband too.  ME has been very helpful in taking care of our son together.  During weekdays, I'll pick Nukman up from the babysitter's house and take care of him until midnight.  Then, from midnight till the morning, ME will take over and I got to get some sleep.  Not many husbands are willing to help their wives during the night shift, and I am so grateful that ME's helping without complaints.

Now that Nukman dah besar sikit and waktu tidur dia lebih kurang macam kita, and he woke up only once or twice during the night for his milk, selainnya memang tidur jela.  Lega sikit ME kan.  Actually, I do feel sorry for ME coz he went home at 10.00 pm and I know he's tired but yet he still took care of the night shift *smiles*

That's why people, be grateful with what you have now and don't just complaint.  Apa yang penting? KERJASAMA! eheks~



 Thanx for reading this entry! ^_^

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...